Neler yeni

Hoş Geldiniz ? Forum Sitesi

Bilgilihocam.Com internet sitesi 5651 Sayılı Kanun’un 2. maddesinin 1. fıkrasının m) bendi ile aynı kanunun 5. maddesi kapsamında Yer Sağlayıcı olarak faaliyet göstermektedir. İçerikler, ön onay olmaksızın tamamen kullanıcılar tarafından oluşturulmaktadır. Bilgilihocam.Com ; Yer sağlayıcı olarak, kullanıcılar tarafından oluşturulan içeriği ya da hukuka aykırı paylaşımı kontrol etmekle ya da araştırmakla yükümlü değildir. Bilgilihocam.Com’in yer sağladığı içeriğin 5651 Sayılı Kanun’un 8 ila 9. maddelerine aykırı şekilde; kişilik haklarınızı ihlal ettiğini ya da hukuka aykırı olduğunu düşünüyorsanız Buradan iletişime geçerek bildirebilirsiniz. Bildirimleriniz dikkatle ve özenle incelenmekte olup kişilik haklarınızın ihlali ya da hukuka aykırılığın tespiti halinde mevzuat kapsamında en kısa sürede işlem yaparak bilgi vereceğiz.

Soru Gönder ?

Sorular Sorun ve Topluluğumuzdan Yanıtlar Alın

Duyurular Bölümü

Bilgilihocam Duyuru Bölümü

İletişim

Uzmanlarımız Sorularınızı Yanıtlamaya Hazır

Atatürk Masallar

Çocuk ve Atatürk Çocuklar İçin Atatürk Masallar

Mustafa Kemal Atatürk çocukları çok sever, onlarla konuşmaktan büyük zevk duyardı. Bir çok çocuklarla yakından ilgilenmiş, onların iyi yetişmeleri için çalışmıştı. Ünlü yazar Ercüment Ekrem Talu, Cumhuriyet’in ilk yıllarında Atatürk’le bir çocuk arasında geçen konuşmayı bir yazısında şöyle anlatıyor:

Bir sabah Çankaya sırtlarında beraberce gezmeye çıkmıştık. Gazi yanımıza sokulan bir çocuğu yakaladı. Çelik bakışlarıyla âlemi etkileyen gözlerini onun yüzüne dikip gülümseyerek sordu:

—«Adın ne senin bakayım?»

—«Cemil.»

—«Çankaya’da mı oturuyorsun?»

—«Yok. Ayrancı’da.»

—«Mektebe gidiyor musun?»

Çocuk başını öne doğru hızla eğdi.

—«E… Ne okuyorsun mektepte?»

—«Her bir şey okuyoruz.»

—«Peki, ben kimim, Cemil?»

Çocuk zeki bakışlarını Ata’nın üzerinde gezdirdi.

— «Sen Gazi Paşa’sın.»

Ata gülümsedi.

—«Olmadı, Cemil. Ben Gazi Paşa değilim. Beni benzettin sen.»

—«Yok, benzetmedim. İyi biliyorum, sen Gazi Paşa’sın.»

—«Nereden biliyorsun?»

Çocuk kendinden emin bir tavırla: «Çünkü,» dedi, «sana hiç kimse benzemez.»

Çelik gözler bulutlandı. O eşsiz kafanın içinden kim bilir ne düşünceler geçti o anda!

—«Cemil, sen büyüdüğün zaman ne olacaksın?»

Cevap o ufacık ağızdan tereddütsüz çıktı:

—«Asker olacağım.»

—«Asker olup da ne yapacaksın?»

—«Düşman bu topraklara bir daha ayak basacak olursa onu buradan kovacağım.»

Gazi bir şey demedi. Küçücük Cemil’i kollarından tuttu, kaldırdı, alnına sıcak bir öpücük koydu.

Sonra onu oyuna iade edip de yoluna devam ederken bize döndü. Başlangıcı kendi zihninde kalan cümleyi bize hitap ederek tamamladı:

— «Evet… Öyledir. Milletin bağrından temiz bir nesil yetişiyor. Bu eseri ona bırakacağım, gözüm arkamda kalmayacak.»
 

Yorumlar

shape1
shape2
shape3
shape4
shape7
shape8
Üst